|
หัวข้อ: พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๔ จุติมิฏฏฐชาดก : หงส์ทองกับสุนัขจิ้งจอก เริ่มหัวข้อโดย: Kimleng ที่ 27 กันยายน 2568 19:33:22 (http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/13576513404647__500_320x200_.jpg) พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๔ จุติมิฏฏฐชาดก หงส์ทองกับสุนัขจิ้งจอก เมื่อพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เกิดเป็นรุกขเทวดา อาศัยอยู่ในต้นไม้ตรงเนินเขาในป่าใหญ่ ป่าแห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก จึงเป็นที่หากินของสัตว์น้อยใหญ่ ลูกหงส์ทอง ๒ ตัวบินมาจากเขาคิชฌกูฏมาหาอาหารที่ป่าเป็นประจำทุกเช้า ตกเย็นหงส์ทั้ง ๒ ตัวจะมาเกาะกิ่งต้นไม้ที่พระโพธิสัตว์อยู่ เมื่อพักเหนื่อยและสนทนาธรรมไปด้วย นานวันเข้าจึงเกิดความสนิทสนม มีความไว้เนื้อเชื่อใจกันมากขึ้น วันหนึ่งขณะที่นกทั้ง ๒ กำลังสนทนาธรรมกับรุกขเทวดาอย่างเช่นทุกวัน สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เห็นเข้า จึงเอ่ยว่า “เจ้าทั้ง ๒ คุยกันน่าสนุกจังเลย น่าจะลงมาคุยข้างล่าง ข้าจะได้ร่วมวงสนทนาธรรมด้วย” หงส์ทั้ง ๒ รู้ว่านั่นเป็นกลอุบายของมัน ไม่ใช่ความจริง จึงบินกลับเขาคิชฌกูฏ และไม่หวนกลับมาอีกเลย รุกขเทวดาจึงกล่าวว่า “คนอย่างเจ้าจะรู้จักสนทนาธรรมด้วยหรือ อย่าพยายามเลย เมื่อผู้ดีเขาคุยกัน เขาคงไม่อยากให้ผู้ร้ายอย่างเจ้าเข้าร่วมวงด้วยหรอก” ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “การไม่คบคนพาล ปลอดภัยที่สุด ” พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อเสวนา จ พาลานํ เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ ฯ การไม่คบคนพาล เป็นอุดมมงคล (๒๕/๕) คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยสถาบันบันลือธรรม |