|
หัวข้อ: พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๘ ลัฏฏกชาดก : นกกระจาบอดอาหาร เริ่มหัวข้อโดย: Kimleng ที่ 27 กันยายน 2568 19:39:00 (http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/13576513404647__500_320x200_.jpg) พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๘ ลัฏฏกชาดก นกกระจาบอดอาหาร สมัยพระเจ้าพรหมทัต เสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ถือกำเนิดเกิดเป็นนกกระจาบ อาศัยอยู่กับฝูงนกกระจาบในป่าใหญ่ เช้าวันหนึ่ง นายพรานอาชีพจับนกกระจาบขาย นำอุปกรณ์ดักนกมาจับนกไปทั้งฝูง เขานำนกไปบำรุงอาหาร เลี้ยงดูพวกนกเป็นอย่างดี ให้มีเนื้อหนังมากกว่านี้จะได้ขายดี พระโพธิสัตว์รู้ตัวว่าจะหาวิธีเอาตัวรอดอย่างไร โดยการไม่กินน้ำ ไม่กินข้าว หรือแม้กระทั่งผลไม้เลิศรส จนร่างกายนั้นอิดโรย ซูบผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เหมือนนกเป็นโรคใกล้จะตาย ด้วยความสงสัย นายพรานจึงนำนกกระจาบออกมาดู เขาเอามันวางไว้ที่มือ พอสบโอกาสเหมาะนกก็บินจากไปหาเพื่อนๆ ที่อยู่ในป่า เพื่อน ๆ แปลกใจว่าเขารอดเงื้อมมือของนายพรานได้อย่างไร เหล่านก “เจ้ารอดตายมาได้อย่างไร น่าเหลือเชื่อจริง ๆ” นกกระจาบ “เราก็ไม่กินอาหารใด ๆ เลย อดทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งน้ำ นายพรานนึกว่าข้าเป็นโรค ถึงรอดมาได้เพราะกลอุบายแท้ ๆ” ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “คนมีปัญญาย่อมหาทางเอาตัวรอดได้ เมื่อภัยมาถึงตัว ” พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ปญฺญา เจนํ ปสาสติ ฯ ปัญญาเป็นเครื่องปกครองตัว (๑๕/๑๗๕) คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยสถาบันบันลือธรรม |