พิมพ์หน้านี้ - เห็ดป่า : เรื่องน่ารู้

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/66702000051736_299667499_604891557882688_1803.jpg)

เห็ดป่า : เรื่องน่ารู้

เห็ดป่า คือ เห็ดที่ขึ้นตามธรรมชาติในป่า ส่วนใหญ่จะเจริญเติบโตในช่วงฤดูฝน โดยเฉพาะเห็ดไมคอร์ไรซา (Mycorrhizal fungi) มักจะขึ้นตามพื้นดินหรือเกาะตามรากไม้ใหญ่ในป่า ซึ่งจะช่วยให้ต้นไม้แข็งแรงขึ้น เป็นภาวะพึ่งพากันตามธรรมชาติ

เห็ดป่ามีทั้งชนิดที่กินได้และกินไม่ได้ :-

เห็ดป่าที่กินได้ เป็นเห็ดที่มีราคาแพงและเป็นที่นิยม เช่น เห็ดโคน, เห็ดเผาะ, เห็ดระโงก, เห็ดผึ้ง, เห็ดหน้าวัว ฯลฯ แต่การเก็บเห็ดป่าควรทำด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง เนื่องจากมีเห็ดพิษที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน หากไม่แน่ใจในชนิดของเห็ด ควรหลีกเลี่ยงการเก็บและรับประทาน

เห็ดป่าที่กินไม่ได้ เห็ดพิษส่วนใหญ่มีลักษณะเฉพาะ เช่น สีสันฉูดฉาด มีรูใต้หมวก หรือมีปุย ที่พบบ่อยและอันตราย ได้แก่ เห็ดระโงกพิษ (เห็ดระโงกหิน, เห็ดระงาก), เห็ดไข่หงส์, เห็ดหมวกจีน ฯลฯ ซึ่งเป็นพิษที่ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน ท้องร่วง บางชนิดมีพิษร้ายแรง อาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ จึงควรรับประทานเฉพาะเห็ดที่มั่นใจว่ารู้จักและเคยรับประทานเท่านั้น และไม่ควรกินเห็ดดิบเด็ดขาด ดังนั้น ควรเก็บเฉพาะเห็ดที่รู้จักมาปรุงอาหาร หากไม่มั่นใจในชนิดของเห็ด ก็ไม่ควรเก็บมารับประทาน ผู้ที่บริโภคเห็ดป่าหากมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน หรือท้องร่วงหลังรับประทานเห็ดป่า ให้ปฐมพยาบาลเบื้องต้นด้วยการทำให้ผู้ป่วยอาเจียนออกมามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และรีบไปพบแพทย์ทันที โดยนำเห็ดที่เป็นต้นเหตุไปให้แพทย์วินิจฉัย และต้องหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลังกินเห็ดพิษ เพราะจะทำให้อาการรุนแรงขึ้นและอาจส่งผลต่อระบบประสาท ทำให้พิษกระจายเร็วขึ้นและอาจถึงแก่ชีวิตได้

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/99506834232144_555554076_1258976029604803_862.jpg)

เห็ดจิ๋ว

เห็ดจิ๋ว เห็ดในสกุล Marasmiellus candidus

ข้อมูลเกี่ยวกับเห็ด Marasmiellus

ลักษณะเด่น :
   - มีขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน ๓ ซม.
   - หมวกเห็ดมีสีขาวคล้ายปุยเมฆ เนื้อนุ่มและมีลักษณะคล้ายใยฝ้าย
   - โคนก้านมีขนปุยสีขาวเล็กๆ ตรงจุดที่ยึดติดกับพื้นผิว

ถิ่นที่อยู่ : พบได้บนกิ่งไม้เล็กๆ เถาวัลย์ ท่อนไม้ขนาดเล็ก และเศษซากพืชอื่นๆ ในป่าไม้เนื้อแข็งและป่าสน
การกินได้ : ไม่สามารถรับประทานได้ (inedible)
กลิ่น : มีกลิ่นเห็ดจางๆ ไม่เด่นชัด
สปอร์ : สปอร์มีสีขาว

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/84353398697243_360_F_783743873_9VhvQcvd38AUJY.jpg)
ขอขอบคุณ อุทยานแห่งชาติคลองลาน (Khlong Lan National Park) - ที่มาข้อมูล/ภาพ

500/80

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/81221671692199_555442858_1258301473005592_839.jpg)

เห็ดถ้วยแชมเปญ

เห็ดถ้วยแชมเปญ คือ เห็ดในกลุ่ม Ascomycota

ดอกเห็ดมีลักษณะเป็นรูปทรงกรวยคล้ายถ้วย หรือแก้วแชมเปญ มีสีสันสดใส เช่น สีส้ม ชมพู หรือแดงอมชมพู
หรือแดงเข้ม มักพบในป่าที่มีความชื้นสูง ขึ้นบนกิ่งไม้ผุ ซากไม้ผุหรือขอนไม้ที่ตายแล้ว โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน
เป็นเห็ดที่กินซากพืชเป็นอาหาร เห็ดชนิดนี้จึงมีความสำคัญในการช่วยย่อยสลายซากอินทรีย์ในป่า และมักถูก
ถ่ายภาพโดยนักถ่ายภาพแนวมาโคร เนื่องจากความสวยงามของสีสัน เป็นเห็ดที่ไม่ควรนำไปรับประทาน

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/99384373592005_images_Copy_.jpg)
ขอขอบคุณ อุทยานแห่งชาติคลองลาน (Khlong Lan National Park) - ที่มาภาพ

200-600

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/36051908052629_557802400_2239399173242417_581.jpg)

เห็ดถ้วยขนยาว สัญลักษณ์แห่งความชุ่มชื้นของผืนป่า

เห็ดถ้วยขนยาว ชื่อวิทยาศาสตร์ Cookeina tricholoma (Mont.) Kuntze,
Order : Pezizales, Family : Sarcoscyphaceae เห็ดถ้วยชนิดนี้มีลักษณะ
คล้ายถ้วยแชมเปญ ถ้วยมีขนาด ๑๐-๓๐ มิลลิเมตร มีส่วนลึก ๓-๑๐ มิลลิเมตร
มีสีส้ม สีส้มเข้ม สีชมพู ริมขอบถ้วยจะม้วนเข้าด้านใน เมื่อโตเต็มที่ผิวด้านใน
มีลักษณะเรียบ มีขนที่ริมขอบยาว ๒-๓.๕ มม. ก้านสีขาวยาว ๒๕ มม. หนา
๒-๓ มม. ด้านบนก้านมีขนาดใหญ่กว่าโคนเล็กน้อย อับสปอร์ (apothecia)
จะอยู่ภายในถ้วย พบได้บนกิ่งไม้ - ท่อนไม้ที่ตายแล้ว และมีความชื้นสูง

เห็ดถ้วยขนยาว มีรสชาติจืด มีเนื้อสัมผัสหยุ่นคล้ายเห็ดหูหนู แม้จะเป็นเห็ด
ที่กินได้ แต่การเก็บเห็ดป่ามาบริโภค ควรทำด้วยความระมัดระวังและมีความรู้
ความเข้าใจที่ถูกต้อง.

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/84353398697243_360_F_783743873_9VhvQcvd38AUJY.jpg)
ขอขอบคุณ

- อุทยานแห่งชาติคลองลาน (Khlong Lan National Park) - ที่มาภาพ
- ประชาสัมพันธ์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช - ที่มาข้อมูล

60[/list]

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/54760936026771_557596017_1264158595753213_227.jpg)

เห็ดปะการัง

เห็ดปะการัง หรือ เห็ดหนวด
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Scytinopogon angulisporus (Pat.) Cor.
การใช้ประโยชน์ : รับประทานได้
ลักษณะ : มีรูปร่างคล้ายกับปะการังในทะเลซึ่งแตกต่างจากดอกเห็ดทั่วไปที่เรารู้จัก
ดอกเห็ดเป็นทรงพุ่ม ดอกอ่อนจะมีขอบสีขาว และนุ่ม เหมาะที่จะนำมารับประทาน
ดอกแก่ ลักษณะเป็น สีน้ำตาลอ่อน จะค่อนข้างเหนียว ตรงบริเวณที่เคยเกิดเห็ดปลวก
จะมีเห็ดปะการังเกิดตามมา

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/99384373592005_images_Copy_.jpg)
ขอขอบคุณ

- เว็บไซต์ คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด (เห็ดปะการังยอดเขากวาง) - ที่มาข้อมูล
- อุทยานแห่งชาติคลองลาน (Khlong Lan National Park) - ที่มาภาพ

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/97741293534636_557262909_1263306689171737_755.jpg)

เห็ดน้ำหมากก้านแดง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Russula
ชื่อสามัญ : เห็ดนํ้าหมาก, เห็ดแดงนํ้าหมาก, เห็ดหน้าแดง, เห็ดก่อ
วงศ์ : Russulaceae

ลักษณะ “เห็ด โหมาก” มีหมวกดอกสีแดงสดหรือสีแดงอมชมพู คล้ายกระทะคว่ํา ครีบดอกมีสีขาวนวลหรือขาวอมครีมเป็นแผ่นหนายาวเท่ากันตลอดไม่ยึดติดกับก้านดอก ลักษณะก้านดอกแข็งแต่เปราะ ไม่มีวงแหวน ผิวก้านดอกมีสีขาวอมชมพูแดง เนื้อภายในก้านดอกมีสีขาวลักษณะเป็นขุยผงนุ่ม

“เห็ดก่อ” มีลักษณะขึ้นเป็นดอกเดี่ยวกระจายเป็นเป็นกลุ่ม มีหมวกดอกสีแดงหรือสีแดงอมม่วง ก้าน ดอกสั้น อวบไม่มีวงแหวน มองผิวเผินอาจเหมือน“เห็ดน้ําหมาก” แต่ลักษณะหมวกดอกจะใหญ่หนาแข็งกว่าเล็กน้อยและมีสีคล้ํากว่า

แหล่งที่พบ : พบในเขตป่าเต็งรัง ป่าเบญจ พรรณ ป่าดิบแล้ง มักเกิดเป็นดอกเดี่ยวๆ แต่อยู่เป็นกลุ่มกลุ่มละ 2-5 ดอก เกิดบน พื้นดิน ลักษณะดินเป็นร่วนปนทราย พบในเดือน : สิงหาคม-พฤศจิกายน

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/71755476916829_7242d594a9c9e558b809692522085d.jpg)
ขอขอบคุณ

- เว็บไซต์ bolete-km.bru.ac.th (ที่มาข้อมูล)
- อุทยานแห่งชาติคลองลาน (ที่มาภาพ)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/49298371374607_1920px_2011_05_14_Russula_lepi.jpg)

เห็ดรัสซูลา โรเซีย (Russula rosea)

เห็ดรัสซูลา โรเซีย (มีชื่อพ้องว่า รัสซูลา เลพิดา) หรือที่รู้จักกันในชื่อเห็ดโรซี่ รัสซูลา
เป็นเห็ดในเขตอบอุ่นทางตอนเหนือ ที่พบได้ทั่วไปในสกุล Russula ซึ่งเป็นเห็ดประเภท
"brittlegill" ขนาดใหญ่

หมวกมีลักษณะนูนเมื่อยังอ่อน ต่อมาแบน ส่วนใหญ่มีสีชาดสดใสถึงแดงเลือดหมู มักมี
จุดสีเหลือง เส้นผ่านศูนย์กลางสูงสุด ๑๐ เซนติเมตร เหงือกมีสีเหลืองฟางอ่อน เปราะ
และบางครั้งมีขอบสีแดงที่ขอบหมวก สปอร์มีสีครีมอ่อน ก้านดอกมักจะมีสีแดงเลือดหมู
แต่อาจมีสีขาวบริสุทธิ์ เนื้อแข็งและมีรสขม บางคนคิดว่ากินได้ บางคนว่ากินไม่ได้

เห็ดชนิดนี้มักพบในป่าสน หรือใกล้ต้นบีช

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/71755476916829_7242d594a9c9e558b809692522085d.jpg)
ขอขอบคุณ
เว็บไซต์ en.wikipedia.org (ที่มาข้อมูล/ภาพ)

550

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/74338976542154_559091346_1271015995067473_365.jpg)
เห็ดวุ้นในสกุล Tremella pulvinalis
ภาพจาก เพจอุทยานแห่งชาติคลองลาน กำแพงเพชร

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/28231673563520_Tremella_closeup_Copy_.jpg)
เห็ดวุ้นในสกุล Tremella cf. fuciformis ในป่าชื้นบนเกาะโออาฮู ฮาวาย

เห็ดวุ้น (เห็ดเยลลี่)

เห็ดวุ้น (เห็ดเยลลี่) เชื้อราวุ้นเป็นกลุ่ม paraphyletic ของเชื้อรา heterobasidiomycete หลายอันดับ จากคลาสต่างๆ ของไฟลัมย่อย Agaricomycotina : Tremellales , Dacrymycetales , Auriculariales และ Sebacinales เชื้อราเหล่านี้ได้รับชื่อนี้เนื่องจากลำต้น ที่มีใบ และแตกแขนงไม่สม่ำเสมอ มีลักษณะหรือมีลักษณะเหมือนวุ้น อันที่จริงแล้ว เชื้อราหลายชนิดมีลักษณะเป็นยางและเป็นวุ้น เมื่อแห้ง เชื้อราวุ้นจะแข็งและหดตัว เมื่อถูกน้ำพวกมันจะกลับคืนสู่รูปเดิม

เห็ดเจลลี่หลายชนิดสามารถรับประทานดิบได้ เห็ดเจลลี่ที่มีพิษนั้นหายาก และอาจไม่มีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม เห็ดหลายชนิดมีเนื้อสัมผัสหรือรสชาติที่ไม่น่ารับประทาน เนื่องจากรสชาติของมันซึ่งถูกอธิบายว่าคล้ายกับดิน อย่างไรก็ตาม เห็ดบางชนิด เช่น Tremella fuciformis ไม่เพียงแต่รับประทานได้เท่านั้น แต่ยังเป็นที่นิยมนำมาใช้ในซุปและอาหารประเภทผักอีกด้วย

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/71755476916829_7242d594a9c9e558b809692522085d.jpg)

550

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/75379546938670_2016_08_16_Marasmius_siccus_Sc.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/98064591487248_Marasmius_siccus_248338_crop_C.jpg)

เห็ดเฟืองล้อสีส้ม (Marasmius siccus)

เห็ดเฟืองล้อสีส้ม (Marasmius siccus) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Orange Pinwheel Marasmius เห็ดสีส้มขนาดเล็ก มีหมวกรูปร่ม กว้าง ๐.๕ - ๒.๕ เซนติเมตร (๑/๔ - ๑ นิ้ว) เหงือกมีสีขาว ลำต้นเปลือยมันวาวแข็งมีสีซีดที่ด้านบน แต่ด้านล่างเป็นสีน้ำตาลแดง และยาว ๓ - ๗ เซนติเมตร สูง ๓/๔ นิ้ว

เมื่อมองด้วยกล้องจุลทรรศน์ สปอร์รูปกระบองจะยาวและบางมาก โดยมีขนาดประมาณ ๑๙ ไมโครเมตร x ๔ ไมโครเมตร cheilocystidia ที่โดดเด่น มีรูปร่างคล้ายกระบองกว้าง มีส่วนยื่นออกมาคล้ายนิ้วมือที่ปลายสุด เซลล์เหล่านี้บางครั้งยังพบในเห็ดชนิดอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เซลล์ไม้กวาดชนิดซิกคัส"

เห็ดชนิดนี้พบในป่าไม้เนื้อแข็ง พบกระจายพันธุ์ในยุโรปตอนเหนือและเอเชีย และในอเมริกาเหนือตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ตั้งแต่เทือกเขาร็อกกีไปจนถึงเทือกเขาแอปพาเลเชีย

แม้ว่าเห็ดจะไม่มีพิษ แต่มีขนาดเล็กเกินไปที่จะนำมาเป็นอาหารได้

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/99384373592005_images_Copy_.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/87417541113164_Microporus_xanthopus_Krantzklo.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/63658136750260_Microporus_xanthopus_voet_en_o.jpg)

เห็ดกรวยทองตะกู (Microporus xanthopus)

เห็ดกรวยทองตะกู (Microporus xanthopus) เป็นเห็ดที่รับประทานไม่ได้ แต่มีประโยชน์
ในระบบนิเวศ ช่วยการย่อยสลายไม้ในป่า ทำให้เกิดอินทรียวัตถุเพื่อบำรุงดิน มีลักษณะเนื้อบาง
และเหนียว ผิวเรียบ มันวาว เมื่อโตเต็มที่ดอกเห็ดคล้ายรูปทรงกรวย ปากกว้าง หมวกเห็ด ขนาด
๓.๕- ๑๐ เซนติเมตร ริ้วบางเป็นรัศมี ย่นเล็กน้อย ผิวหมวกด้านบนมีลายเป็นวงซ้อนกันหลายชั้น
สีน้ำตาลอมเหลือง สลับกับสีน้ำตาลแดงถึงน้ำตาลเข้ม และมีครีบเป็นรูสีขาวอยู่ใต้หมวก

พบได้ทั่วไปบนขอนไม้ บนกิ่งไม้ที่ร่วงหล่นและไม้ตาย มักพบในป่าเขตร้อน

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/71755476916829_7242d594a9c9e558b809692522085d.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/47944264569216_Polyporus.leptocephalus._.lind.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/19147053319546_Polyporus.leptocephalus2._.lin.jpg)

เห็ดพอร์เท้าดำ (Cerioporus leptocephalus)

พอร์เท้าดำ เป็นเห็ดในสกุล Cerioporus รับประทานไม่ได้ พบได้ในอเมริกาเหนือ ตั้งแต่เดือน
มกราคมถึงเมษายน ทางชายฝั่งตะวันตก และเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม ทางชายฝั่งตะวันออก
มักขึ้นบนกิ่งไม้เนื้อแข็ง

หมวกจะนูนเมื่อยังอ่อน และในไม่ช้าก็จะแบนออกจนมีรูปร่างผิดปกติเป็นส่วนใหญ่ และเมื่อยังอ่อน
จะมีสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่จะมีสีเทาอมเหลือง และยาวได้ถึงประมาณ ๔ เซนติเมตร รูพรุนเป็นสีขาว
เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเล็กน้อยเมื่อช้ำ และสปอร์เป็นสีขาว ลำต้นสีน้ำตาลอมเหลืองอ่อน มักมีฐานสีดำ

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/84353398697243_360_F_783743873_9VhvQcvd38AUJY.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/52907234720057_Russula_acrifolia_82608_Copy_.jpg)

เห็ดรัสซูล่า อะคริโฟเลีย

รัสซูลา อะคริโฟเลีย เป็นเห็ดชนิดหนึ่งหมวกมีสีเทาถึงเทาอมดำ หมวกจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อได้รับการกระทบหรือสัมผัส แต่หลังจากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีเทาอมดำ นำไปรับประทานได้ แต่มีรสชาติเปรี้ยว เห็ดชนิดนี้เจริญเติบโตในดินที่อุดมสมบูรณ์

Russula acrifolia เป็นพืชสกุล Holarctic ที่ต้องการอากาศอบอุ่น สายพันธุ์นี้แพร่กระจายในเทือกเขาคอเคซัส ไซบีเรีย เกาหลี ญี่ปุ่น อเมริกาเหนือ แอฟริกาเหนือ และประเทศในยุโรป

คุณสมบัติทางนิเวศวิทยา
รัสซูลา อะคริโฟเลียเป็น เห็ดไมคอร์ไรซาที่ขึ้นอยู่ตามต้นไม้หลายชนิด มักพบเป็นคู่อาศัยร่วมกันคือเห็ดฟากัส ซิลวาติกา และเห็ดสปรูซ

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/24394455717669_Mushroom_Drawings_13_Copy_.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/81372340644399_2005_08_18_Russula_aeruginea_1.jpg)

เห็ดรัสซูลาสีเขียว

เห็ดรัสซูลาสีเขียว หรือเห็ดรัสซูลา แอรูจิเนีย,เห็ดรัสซูลาสีเขียวหญ้า หรือเห็ดรัสซูลาสีเขียวเหนียว เป็นเห็ดที่รับประทานได้ พบได้ทั่วไปในเขตอบอุ่นทางตอนเหนือ มักพบใต้ต้นเบิร์ชส่วนใหญ่อยู่ในป่าสน

ชนิดพันธุ์นี้ได้รับการอธิบายครั้งแรก ในผลงาน Monographia Hymenomycetum Sueciae ของ Elias Magnus Fries ในปี 1863 ชื่อเฉพาะ aeruginea มาจากภาษาละติน aeruginus ซึ่งหมายถึงสีทองแดง ที่หมอง โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อต่างๆ เช่น "Russula สีเขียวหม่น "Russula สีเขียวหญ้า หรือ "Russula สีเขียว"

หมวกเห็ดมีลักษณะแบนเมื่อยังอ่อน ในไม่ช้าจะมีรูปร่างเป็นรูปกรวยและมีลายทางเล็กน้อย เนื้อค่อนข้างเหนียวและเป็นมันเงา สีเขียวอ่อนถึงเทาอมเขียวอ่อน ในบางกรณีอาจมีสีเขียวมะกอก มักมีเส้นผ่านศูนย์กลาง ๔ ถึง ๑๐ ซม. (๑.๖ ถึง ๓.๙ นิ้ว) เหงือกเป็นสีครีมอ่อนเมื่อยังอ่อน และต่อมาจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ่อนเมื่อสปอร์เจริญเติบโตเต็มที่ ก้านดอกเป็นสีขาว บางครั้งมีจุดสีสนิมที่โคน มักจะค่อนข้างสั้นและมีร่องตามยาว มีความยาว ๕-๘ ซม. (๒.๐-๓.๑ นิ้ว) หนา ๑-๒ ซม. (๐.๔-๐.๘ นิ้ว) เนื้อสีขาว เปราะ ไม่มีกลิ่น และมีรสชาติอ่อนๆ

ลายสปอร์มีสีเหลืองครีมสปอร์มีรูปร่างกลมถึงรี มีสันนูนและหูดบนพื้นผิว มีขนาด ๖-๘ x ๖-๗ ไมโครเมตร

ถิ่นอาศัยและการกระจายพันธุ์ เติบโตบนพื้นดินในป่า ในกองใบไม้ที่ร่วงหล่น หรือในหญ้า พบในต้นเบิร์ช ใต้ต้นสน และต้นสนสปรูซด้วย พบได้ทั่วไปในเขตอบอุ่นทางตอนเหนือ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายนในยุโรป และในช่วงปลายฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วงในอเมริกาเหนือ เห็ดชนิดนี้ยังพบในแอฟริกาตะวันออก

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/11243019956681_pngtree_colorful_mushroom_draw.png)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/74627219430274_istockphoto_1457365199_612x612.jpg)

เห็ดขอนขาว

เห็ดขอนขาว ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lentinus squarrosulas Mont. ,ชื่อสามัญ : เห็ดขอนขาว ,ชื่ออื่น : เห็ดมันมะม่วง เห็ดมัน

ลักษณะโดยทั่วไปของเห็ดขอนขาวและเห็ดขอนดำโดยทั่วไปแล้วลักษณะก้านจะชูออกมา และหมวกเห็ดจะมีรอยปุ๋มตรงกลางเล็กน้อย โดยที่ขนาดของหมวกเห็ดจะไม่ใหญ่มากและถ้าหากสีของเห็ดเป็นสีขาวทั้งต้นจะถูกเรียกว่าเห็ดขอนขาว แต่ถ้าที่หมวกเห็ดออกสีคล้ำๆหน่อยจะเรียกว่าเห็ดขอนดำ ส่วนมากจะขึ้นบนไม้เนื้อแข็งและก้อนเชื้อเห็ดที่ชาวไร่เพาะขึ้นมา

เห็ดชนิดนี้เจริญเติบโตได้ดีในสภาพอากาศร้อนชื้น พบในบริเวณที่ชื้นแฉะหรืองอกบนไม้เนื้อแข็ง จะขึ้นมากในช่วงที่มีอากาศร้อนอบอ้าว อุณหภูมิประมาณ ๓๑ºC และสามารถพบได้บ่อยในฤดูฝน

ลักษณะรูปร่าง : มีลักษณะดอกคล้ายเห็ดนางฟ้าแต่หมวกเห็ดจะหลุมมีขนาดไม่ใหญ่มาก เนื้อบางและเหนียวเล็กน้อย

เห็ดขอนขาวรับประทานได้ เป็นที่นิยมบริโภค มีรสชาติดี เนื้อเหนียวเล็กน้อย และมีคุณค่าทางอาหารสูง

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/11243019956681_pngtree_colorful_mushroom_draw.png)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/75474816891882__Copy_.jpg)

เห็ดตีนแรด

เห็ดตีนแรด ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lentinus squarrosulas Mont เห็ดป่าชนิดหนึ่งที่นำมารับประทานได้ มีชื่อเรียกต่างกันไปตามภูมิภาค เช่น เห็ดจั่น (ภาคเหนือ) และ เห็ดตับเต่าขาว (ภาคกลาง) มีดอกขนาดใหญ่ บางดอกอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึง ๑ เมตร ก้านดอกขนาดใหญ่ โคนเป็นกระเปาะ ผิวขรุขระเล็กน้อย หมวกดอกสีขาวปนเทา รสหวาน เนื้อกรุบกรอบ ไม่เหนียว และมีกลิ่นหอม เห็ดชนิดนี้มักขึ้นบริเวณโคนต้นไทรและดินที่มีใบไม้ผุทับถม โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน

พบตามพื้นดินที่มีใบไม้ผุทับถมตามทุ่งหญ้า ป่าเขา ป่าโปร่ง หรือป่าละเมาะ พบได้ทุกภาคของประเทศไทย เป็นเห็ดที่นำมาประกอบอาหารได้ มีรสชาติอร่อย โปรตีนสูง ไขมันและโซเดียมต่ำ มีสรรพคุณทางสมุนไพรที่ช่วยป้องกันโรคหัวใจและมะเร็งเนื้อร้าย จึงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการลดความเสี่ยงโรคหัวใจและโรคไต

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/24394455717669_Mushroom_Drawings_13_Copy_.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/38732731052570__Copy_.jpg)

เห็ดแมคโครไซบี คราสซา

เห็ดแมคโครไซบี คราสซา (Macrocybe crassa) เป็นเห็ดชนิดหนึ่งที่มีถิ่นกำเนิดในศรีลังกา อินเดีย (รัฐเกรละ) ไทย และมาเลเซีย เห็ดขนาดใหญ่มีสีครีมซีดถึงน้ำตาล มีน้ำหนักได้ถึง ๑.๒๕ กิโลกรัม และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง ๔๐ เซนติเมตร เห็ดชนิดนี้รับประทานได้ ได้รับความนิยมและบริโภคกันอย่างแพร่หลาย เป็นที่นิยมอย่างสูงในประเทศไทย แต่มีราคาแพงเนื่องจากโดยทั่วไปจะหาได้เฉพาะหลังฤดูฝน อย่างไรก็ตาม สามารถปลูกบนขี้เลื่อยของต้นยางได้

หมวกเห็ดมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง ๑๔-๒๔ เซนติเมตร (๕.๕-๙.๔ นิ้ว) หมวกมีสีครีมขาวถึงเหลืองหรือน้ำตาลเทา มีตรงกลางสีเข้มกว่า หมวกจะนูนขึ้นมาก่อนจะขยายออกและแบนลง บางครั้งมีปุ่มตรงกลาง เหงือกที่แน่นตั้งแต่สีครีมถึงขาวจะติดกันเป็นร่อง ก้านดอกสีขาวทรงกระบอกมีความสูง ๑๕-๒๕ เซนติเมตร (๕.๙-๙.๘ นิ้ว) และเส้นผ่านศูนย์กลาง ๑.๔-๕ เซนติเมตร (๐.๕๕-๑.๙๗ นิ้ว) โดยมีฐานที่บวม ลายสปอร์มีสีขาวครีม และสปอร์รูปวงรีมีความยาว ๕.๐-๖.๕ ไมโครเมตร กว้าง ๓.๗-๔.๕ ไมโครเมตร เนื้อมีความหนาถึง ๓.๕ เซนติเมตร (๑.๔ นิ้ว) ใต้หมวก และมีรสขมเล็กน้อย

เห็ดแมคโครไซบี คราสซา มักนำไปปรุงในน้ำมันมัสตาร์ดและเครื่องเทศในรัฐเบงกอลตะวันตก เห็ดชนิดนี้เป็นที่รู้จักในภาษาเบงกาลีว่า dhoodh chhatu ซึ่งมาจากคำว่า "นม" เนื่องจากเชื่อกันว่าเห็ดชนิดนี้มีกลิ่นเหมือนนมเมื่อตากแห้ง

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/24394455717669_Mushroom_Drawings_13_Copy_.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/85353029353751_583327077_1304218778413861_231.jpg)
อุทยานแห่งชาติคลองลาน (ที่มาภาพ)

เห็ดกระถางต้นไม้ (Cerioporus leptocephalus)

เห็ดกระถางต้นไม้ เป็นเห็ดในสกุล Leucocoprinus cepistipes เห็ดชนิดนี้มีลักษณะเด่นคือ
หมวกเห็ดสีขาวนวลหรือสีเหลืองอ่อน มีเกล็ดหรือตุ่มเล็ก ๆ ปกคลุม มักพบเติบโตในดินที่อุดม
ไปด้วยอินทรียวัตถุ เช่น ในกระถางต้นไม้ สวน หรือพื้นที่ที่มีเศษไม้ผุ เห็ดชนิดนี้มีพิษร้ายแรง
เป็นเห็ดที่รับประทานไม่ได้ อย่างไรก็ตาม เห็ดชนิดนี้ไม่เป็นอันตรายต่อต้นไม้ เพราะทำหน้าที่
ย่อยสลายอินทรียวัตถุในดินเพื่อสร้างสารอาหารให้พืช มีวงจรชีวิตสั้น งอกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
และสลายไปภายในไม่กี่วัน

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/26592299963037_Agaricus_Lepiota_Cepaestipes_C.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/84353398697243_360_F_783743873_9VhvQcvd38AUJY.jpg)

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/41835566072000_67106513_654735135019047_74992.jpg)
ภาพจาก เพจ บ้านพอเพียงภูเก็ต

เห็ดนางนวลสีชมพู

เห็ดนางนวลสีชมพู (Pleurotus djamor) เป็นเห็ดตระกูลเดียวกับเห็ดนางฟ้าหรือเห็ดนางรม มีหมวกดอกสีชมพูสวยงาม เนื้อเหนียว รสชาติอร่อย มีสรรพคุณทางยาหลายอย่าง เช่น ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ลดการอักเสบ และบำรุงสายตา ลักษณะ หมวกดอก: กว้างประมาณ ๒-๕ ซม. มีลักษณะคล้ายพัดหรือกรวยตื้น สีชมพูสดใส เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีครีมอ่อน

ครีบยาวลงไปติดโคน เนื้อเหนียวเล็กน้อย มีกลิ่นไม้ สรรพคุณ ช่วยลดปริมาณน้ำตาลในเลือด ช่วยปรับสภาพความดันโลหิต ลดอาการอักเสบ ช่วยบำรุงสายตา ช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเนื้อร้าย มีสรรพคุณช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดไขมันในเส้นเลือด

เห็ดนางนวล สามารถนำไปปรุงอาหารได้หลากหลาย เช่น ยำ ผัด ทอด หรือนำไปตกแต่งในจานพาสต้า

ข้อควรระวัง ผู้ที่แพ้เห็ดหรือมีปัญหาเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร หรือโรคไต ควรหลีกเลี่ยงหรือปรึกษาแพทย์

(http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/24394455717669_Mushroom_Drawings_13_Copy_.jpg)

นั่งเล่นหลังสวน => สุขใจ จิบกาแฟ => ข้อความที่เริ่มโดย: Kimleng ที่ 28 กันยายน 2568 16:00:19