|
หัวข้อ: พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔๑ : ศิษย์ดื้อ เริ่มหัวข้อโดย: Kimleng ที่ 04 พฤศจิกายน 2568 14:28:52 (http://www.sookjaipic.com/images_upload_2/13576513404647__500_320x200_.jpg) พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔๑ มิตตามิตตชาดก ศิษย์ดื้อ ในสมัยพระเจ้ามคธพระองค์หนึ่ง ครองราชสมบัติอยู่ในพระนครราชคฤห์ พระโพธิสัตว์เป็นฤๅษีบวชอยู่ในป่าหิมพานต์ และเป็นอาจารย์ของฤๅษีทั้งหลาย มีศิษย์ของพระฤๅษีคนหนึ่ง ไม่เชื่อฟังคำสอนของพระอาจารย์ ได้เลี้ยงลูกช้างไว้ ๑ ตัว ทั้ง ๆ ที่อาจารย์ห้ามปราม เขาคอยหาผลไม้มาให้กินอย่างดีจนเติบใหญ่ ด้วยความเป็นสัตว์ที่ไม่เชื่อง ช้างจึงเหยียบลูกศิษย์ของพระอาจารย์ตาย ด้วยความสงสัยพวกฤๅษีได้ถามพระอาจารย์ว่า “ท่านอาจารย์! ความเป็นมิตรกับความเป็นศัตรู เราจะรู้ได้ไง” พระอาจารย์ตอบว่า “ศัตรูนั้นเห็นแล้วไม่ยิ้มแย้ม ไม่ยินดี ทำหน้าบึ้งตึง ไม่แลดู อาการแบบนี้แหละศัตรู ส่วนความเป็นมิตรจะตรงกันข้าม พอเห็นหน้าจะยิ้มแย้ม พูดจาไพเราะ สบตากัน มองกัน ไม่หลบตา” ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “เราต้องรู้ทันศัตรู และรู้ทันมิตรด้วยเช่นเดียวกัน” พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า สงฺเกเถว อมิตฺตสฺมึ มิตฺตสฺมิมฺปิ น วิสฺสเส ควรระแวงคนที่มิใช่มิตรให้ดี แม้ในมิตรเองก็ไม่ควรไว้วางใจ (๒๗/๑๘๐) คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยสถาบันบันลือธรรม |