ชาวฟอน (Fon people) กลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกา

ชาวฟอน (Fon people)
กลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกา

ชาวฟอน (Fon people)หรือที่เรียกอีกชื่อว่า ฟอนนู (Fon nu), อากาจา (Agadja) หรือ ดาโฮเมย์ (Dahomey) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์และภาษาที่สำคัญกลุ่มหนึ่งในทวีปแอฟริกา พวกเขาเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในเบนิน (Benin) โดยพบมากในภาคใต้ของประเทศ นอกจากนี้ยังพบได้ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียและโตโกด้วย

ประชากรทั้งหมดของพวกเขาคาดว่ามีประมาณ ๓,๕๐๐,๐๐๐ คน และพวกเขาพูดภาษาฟอน ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มภาษากเบ ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มภาษากเบ

ชาวฟอนเป็นเกษตรกรที่ตั้งถิ่นฐานถาวร ปลูกมันสำปะหลัง ข้าวโพด และมันเทศเป็นอาหารหลัก ผู้ชายเตรียมพื้นที่เพาะปลูก ผู้หญิงดูแลและเก็บเกี่ยวพืชผล การล่าสัตว์และตกปลาเป็นแหล่งอาหารอื่น ๆ ในขณะที่สมาชิกบางคนในสังคมฟอนทำเครื่องปั้นดินเผา ทอผ้า และผลิตเครื่องใช้โลหะ ในบรรดาพืชเศรษฐกิจ การปลูกปาล์มน้ำมันเป็นเรื่องปกติในภูมิภาคของชาวฟอน วัฒนธรรมฟอนเป็นแบบสืบสายตระกูลฝ่ายชายและอนุญาตให้มีภรรยาหลายคนและมีการหย่าร้าง ชายที่มีภรรยาหลายคนมักอาศัยอยู่ในบริเวณบ้าน โดยภรรยาแต่ละคนและลูก ๆ ของเธออาศัยอยู่ในกระท่อมแยกกัน กลุ่มบ้านเหล่านี้รวมกันเป็นหมู่บ้าน ซึ่งมักมีหัวหน้าเผ่าสืบทอดตำแหน่งเป็นผู้นำ ในยุคปัจจุบัน การใช้ชีวิตตามแบบตระกูลสืบสายตระกูลฝ่ายชายแบบดั้งเดิมและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องนั้นไม่เป็นที่แพร่หลาย

งานศพและวันครบรอบการเสียชีวิตเพื่อระลึกถึงคนที่รักเป็นเหตุการณ์สำคัญ รวมถึงการตีกลองและการเต้นรำเพื่อแสดงความโศกเศร้าและเฉลิมฉลองการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะวิญญาณของผู้ที่เสียชีวิต ซึ่งอาจกินเวลานานหลายวัน

วัฒนธรรมฟอนได้ผสมผสานวัฒนธรรมและแบ่งปันแนวคิดกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นเพื่อนบ้านทางประวัติศาสตร์ของพวกเขา ประเพณีหลายอย่างของพวกเขาพบได้ในหมู่ชาวโยรูบา ชาวอากัน ชาวเอเว และกลุ่มอื่นๆ