[ สุขใจ ดอท คอม บ้านหลังเล็กอันแสนอบอุ่น ] ธรรมะ พุทธประวัติ ฟังธรรม ดูหนัง ฟังเพลง เกมส์ เบาสมอง ดูดวง สุขภาพ สารพันความรู้
12 สิงหาคม 2563 10:23:45 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
  หน้าแรก   เวบบอร์ด   ช่วยเหลือ ห้องเกม ปฏิทิน Tags เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก ห้องสนทนา  
บุคคลทั่วไป, คุณถูกห้ามตั้งกระทู้หรือส่งข้อความส่วนตัวในฟอรั่มนี้
Fuck Advertise !!

หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔ กัจฉปชาดก : เต่าตายเพราะปาก  (อ่าน 38 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Kimleng
กรรมทั้งหลายไม่ได้มาจากอื่นไกล มาจากกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมของเราเท่านี้
สุขใจ๊ สุขใจ
นักโพสท์ระดับ 14
*

คะแนนความดี: +5/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
Thailand Thailand

กระทู้: 3818


- ป้ากิมเล้ง -

ระบบปฏิบัติการ:
Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
เวบเบราเซอร์:
Mozilla รองรับ Mozilla รองรับ


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« เมื่อ: 02 สิงหาคม 2563 20:40:49 »



พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔ กัจฉปชาดก
เต่าตายเพราะปาก

          เมื่อสมัยพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี  พระองค์ทรงมีอำมาตย์เป็นบัณฑิตคนหนึ่งซึ่งคอยแนะนำพร่ำสอนวิชาการความรู้และธรรมะต่างๆ แก่พระองค์เป็นประจำ
          พระเจ้าพรหมทัตนั้น ถึงแม้พระองค์จะทรงทศพิธราชธรรม แต่ก็ทรงมีพระราชนิสัยไม่ดีอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ พระองค์ทรงชอบพูดมาก ถ้าลงว่าได้ตรัสสนทนากับใครๆ แล้ว คู่สนทนาจะไม่มีโอกาสได้พูดเลยหรือพูดได้น้อยมาก
          อำมาตย์ผู้เป็นบัณฑิตคิดหาทางจะแก้ไขพระราชาไม่ให้ทรงพูดมาก แต่ให้ทรงพูดแต่พอประมาณ แต่ก็ไม่อาจหาได้สักวิธีการเดียว
          จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีเต่าแก่ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในสระน้ำซึ่งอยู่ในป่าหิมพานต์ เต่าตัวนั้นได้ผูกมิตรกับลูกนกหงส์ ๒ ตัว ที่บินมาเที่ยวหากินอยู่ข้างสระอยู่เป็นประจำสม่ำเสมอ
สัตว์ทั้งสามคบหาสมาคมกัน จนไว้เนื้อเชื่อใจกันเป็นอย่างดี
          วันหนึ่งลูกหงส์ ๒ ตัว ชวนเต่าไปเที่ยวบ้านของตนซึ่งอยู่ในถ้ำทองของภูเขาจิตตกูฏ โดยพรรณนาถึงความสวยงามต่างๆ นานา
          เต่าฟังแล้วก็หัวเราะ แล้วกล่าวขึ้น
           “ถึงข้าอยากจะไป มันก็ไปไม่ได้อยู่ดี”
          ลูกนกหงส์สองตัวจึงอาสาจะพาไปเอง โดยจะให้เต่าเอาปากคาบไม้ตรงกลางไว้ให้แน่น ส่วนพวกตนจะคาบปลายไม้ไว้คนละข้าง ทั้งนี้เต่าจะต้องไม่อ้าปากพูดอย่างเด็ดขาดไม่ว่าจะพบเห็นอะไร
          เต่ารับปากเป็นดิบดี แต่พอผ่านเข้าไปในตัวเมืองเข้าสู่เขตพระราชฐาน พวกชาวเมืองเห็นนกหงส์พาเต่ามาทางอากาศอย่างนั้นก็พากันตื่นเต้นชวนกันออกมาดู พวกเด็กเล็กเด็กน้อยวิ่งตามกันเกรียวส่งเสียงตะโกนว่า
           “โน่นเต่าเหาะได้ เต่าเหาะได้  หงส์ ๒ ตัวพาเต่าเหาะมา พวกเราออกมาดูกันเร็วเข้า”
เต่าได้ยินเสียงเช่นนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ คิดขึ้นว่า
           “เพื่อนเราจะพาเราไปเที่ยวบ้านเขา ทำไมเด็กๆ พวกนี้จึงต้องออกมาป่าวประกาศให้ใครๆ รู้ มันเกี่ยวอะไรกับเด็กๆ พวกนี้”
          ด้วยความอึดอัดไม่พอใจ มันจึงตะโกนออกมาว่า “ข้าจะเหาะไปไหน มันกี่ยวอะไรกับพวกเจ้าด้วยโว้ย”
          พอสิ้นคำ ปากเต่าก็หลุดจากไม้ที่คาบไว้ร่วงลงไปสู่พื้นดินภายในพระราชวัง กระดองเต่ากระแทกเข้ากับพื้นอย่างรุนแรงจนแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
          ลูกนกหงส์สองตัวตกใจมาก ได้รีบโผบินลงไปช่วยแต่ก็สายไปเสียแล้ว เพราะเต่าได้เสียชีวิตลงเสียแล้วนั่นเอง พวกชาววังต่างแห่กันไปดู แม้พระเจ้าพรหมทัตก็เสด็จไปดูเช่นกัน พอทอดพระเนตรเห็นเต่าตาย ก็ทรงสงสัยว่ามันตกลงมาตายได้อย่างไร จึงตรัสถามอำมาตย์ผู้เป็นบัณฑิตว่า เรื่องราวนี้มีความเป็นไปเป็นมาอย่างไร
          อำมาตย์ฟังพระราชาแล้วก็เห็นเป็นโอกาสทองที่จะได้อุบายสอนพระราชา จึงเข้าไปใกล้ๆ เห็นร่างเละแตกละเอียด เห็นไม้ที่ใช้คาบหล่นอยู่ใกล้ๆ เห็นลูกนกหงส์บินร่อนไปมาอยู่บนอากาศ ก็เข้าใจอะไรเป็นอะไร จากนั้นก็สอบถามชาวบ้านผู้เห็นเหตุการณ์จนรู้ความจริงทั้งหมด จึงกราบทูลว่า
           “ขอเดชะใต้ฝ่าพระบาท! เรื่องราวคงมีว่า ลูกนกหงส์สองตัวให้เต่าคาบไม้ไว้ตางกลาง แล้วพวกมันคาบปลายไม้ไว้ตัวละข้าง พาบินไปในอากาศ มันพบเห็นได้ยินอะไรก็อยากจะพูด พออ้าปากพูดก็หลุดจากไม้แล้วร่วงหล่นลงมาตาย นี่คือผลของการพูดมาก
          ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท! บัณฑิตเห็นเหตุการณ์นี้แล้ว ควรเปล่งแต่วาจาที่ดี ไม่ควรพูดมากจนล่วงเวลาอันสมควร เต่าต้องประสบกับหายนะก็เพราะพูดมากนั้นเอง พระเจ้าข้า”
          พระเจ้าพรหมทัตทรงสดับแล้วก็ทรงทราบความนัยว่าอำมาตย์กำลังกล่าวสอน พระองค์จึงตรัสขึ้น
           “นี่ท่านกำลังสอนเราไม่ให้พูดมากใช่ไหม”
          อำมาตย์เกรงว่าพระราชาจะเสียหน้า จึงกราบทูลว่า ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท พระอาญาไม่พ้นเกล้า ไม่ว่าพระองค์หรือจะเป็นใครก็ตาม ถ้าพูดมากเกินไปก็ย่อมจะถึงความพินาศทั้งนั้นแหละ พระเจ้าข้า”
          นับแต่นั้นมาพระเจ้าพรหมทัตก็ตรัสรน้อยลงตามลำดับ บางวันถึงกับไม่ตรัสอะไรออกมาเลยก็มี

 
ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“ปลาหมอตายเพราะปาก”

พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
มุตฺวา ตปฺปติ ปาปิกํ
คนเปล่งวาจาชั่ว ย่อมเดือดร้อน (๒๗/๒๘)


 ขอขอบคุณภาพจากเว็บไซต์ ธรรมะไทยดอทคอม

คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดย สถาบันบันลือธรรม

Share this topic on AskShare this topic on DiggShare this topic on FacebookShare this topic on GoogleShare this topic on LiveShare this topic on RedditShare this topic on TwitterShare this topic on YahooShare this topic on Google buzz

บันทึกการเข้า



กิมเล้ง @ สุขใจ ดอท คอม
สูตรอาหาร ทำกับข้าว เที่ยวไปทั่ว
คำค้น:
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความได้
BBCode เปิดใช้งาน
Smilies เปิดใช้งาน
[img] เปิดใช้งาน
HTML เปิดใช้งาน


หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้
หัวข้อ เริ่มโดย ตอบ อ่าน กระทู้ล่าสุด
พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๑ เตมียชาดก : พระเตมีย์
ชาดก พระเจ้า 500 ชาติ
Kimleng 3 398 กระทู้ล่าสุด 27 เมษายน 2563 20:22:08
โดย Kimleng
พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒ มังสชาดก : วาทะธรรมของพรานป่า
ชาดก พระเจ้า 500 ชาติ
Kimleng 0 114 กระทู้ล่าสุด 03 พฤษภาคม 2563 21:04:16
โดย Kimleng
พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๓ นันทิวิสาลชาดก : โคเจ้าปัญญา
ชาดก พระเจ้า 500 ชาติ
Kimleng 0 127 กระทู้ล่าสุด 04 พฤษภาคม 2563 19:08:50
โดย Kimleng
พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ เรื่องที่ ๑๙ เภริวาสชาดก : ช่างตีกลองกับบุตรชาย
ชาดก พระเจ้า 500 ชาติ
Kimleng 0 72 กระทู้ล่าสุด 15 กรกฎาคม 2563 20:06:56
โดย Kimleng
พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ เรื่องที่ ๒๐ วัณณุปถชาดก : ความเพียรของพ่อค้า
ชาดก พระเจ้า 500 ชาติ
Kimleng 0 210 กระทู้ล่าสุด 15 กรกฎาคม 2563 20:09:53
โดย Kimleng
Powered by MySQL Powered by PHP
Bookmark and Share

www.SookJai.com Created By Mckaforce | Sookjai.com Sitemap | CopyRight All Rights Reserved
Mckaforce Group | Sookjai Group
Best viewed with IE 7.0 , Chrome , Opera , Firefox 3.5
Compatible All OS , Resolution 1024 x 768 Or Higher
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.853 วินาที กับ 34 คำสั่ง

Google visited last this page 7 ชั่วโมงที่แล้ว