พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔๔ ฆตาสนชาดก : นกหนีภัย

พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๔๔ ฆตาสนชาดก
นกหนีภัย

เมื่อสมัยพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เกิดเป็นนก เป็นจ่าฝูง มีหน้าที่ดูแลบรรดานกทั้งหลายที่อาศัยต้นไม้ใหญ่อยู่ริมสระน้ำในป่ารกครึ้มแห่งหนึ่ง ต้นไม้แตกกิ่งก้านสาขาจนยื่นออกไปถึงริมแม่น้ำ นกทั้งหลายเมื่อกินอาหารเสร็จก็จะขับถ่ายลงในน้ำเลย แต่แม่น้ำนี้มีพญานาคมีนิสัยขี้หงุดหงิด โมโหง่าย ไม่มีน้ำใจเสียเลย พวกนกถ่ายลงในสระทุกวันจนพญานาคตัวหนึ่งซึ่งไม่พอใจ มันทำให้น้ำบริเวณนั้นร้อน เดือดพล่านเหมือนมีไฟลุกโพลงอยู่ข้างใต้ สร้างความเดือดร้อนให้พวกนกอย่างมาก
นกจ่าฝูงจึงกล่าวว่า “พวกเราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว ปกติเวลาไฟติดเราเอาน้ำดับ แต่ตอนนี้น้ำลุกเป็นไฟเสียแล้ว เมื่อที่พึ่งของเราเป็นภัยไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยกว่านี้ดีกว่า”
นกพากันบินไปที่อื่นเหลือแต่บางตัวมัวรีรอจึงถูกไฟคลอกจนตาย

ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“อย่าอยู่ในที่มีภยันตราย”

พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ยหึ ชีเว ตหึ คจฺเฉ น นิเกตหโต สิยา
ชีวิตจะอยู่ได้ที่ไหนพึงไปที่นั้น ไม่พึงให้ที่อยู่ฆ่าตนเสีย (๒๗/๒๐๖)

คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยสถาบันบันลือธรรม