จักจั่นบราซิล

จักจั่นบราซิล

ดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ แต่มันนั่งเงียบๆ บนใบไม้ที่เล็กกว่าเล็บมือของคุณ และทรงตัวได้อย่างมั่นคงบนขาที่บอบบาง

จักจั่นบราซิลมีรูปร่างคล้ายทรงกลมประหลาดอยู่บนหลัง มีมงกุฎทรงกลมกลวง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ยังคงไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของมันอย่างถ่องแท้ บางคนบอกว่ามันทำให้ผู้ล่าสับสน บางคนเชื่อว่ามันเป็นรูปร่างเตือนหรือเป็นสัญญาณบอกจักจั่นตัวอื่นๆ ที่ซ่อนอยู่ใกล้ๆ

จิ๋ว เงียบงัน และแปลกประหลาด มันไม่ได้อยู่รอดด้วยความเร็ว แต่ด้วยความลึกลับที่พิสูจน์ว่าป่าฝนยังคงมีสิ่งมีชีวิตที่ให้เราเรียนรู้ขึ้นมาใหม่

จักจั่นบราซิล เป็นแมลงขนาดเล็กรูปร่างแปลกตาจากวงศ์ Membracidae ที่อาศัยอยู่ในป่าฝนเขตร้อนหลายแห่งในอเมริกาใต้ เพลี้ยจักจั่นในวงศ์ Membracidae เกือบ 3,300 สายพันธุ์มีความสัมพันธ์กับจักจั่นและเพลี้ยจักจั่น ซึ่งได้วิวัฒนาการเลียนแบบรูปร่างต่างๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เพื่อช่วยในการอยู่รอด ซึ่งรวมถึงหนามปลอม หมวกปีก และรูปร่างคล้ายใบไม้ โดดเด่นด้วยรูปร่างแปลกตาที่มันสวมไว้รอบหัว

เพลี้ยจักจั่นดูดน้ำเลี้ยงจากพืชและต้นไม้ คล้ายกับยุงดูดเลือด เพลี้ยจักจั่นมีปากดูดที่มีท่อแหลมคล้ายฟางสองท่อ ท่อหนึ่งเจาะลำต้นหรือใบพืชเพื่อฉีดน้ำลาย และอีกท่อหนึ่งดูดน้ำเลี้ยงจากโฟลเอมของพืช เพลี้ยจักจั่นบราซิลมักพบอยู่ใต้ใบของพุ่มกลอรี

เพลี้ยจักจั่นสามารถดูดกินพืชเพียงต้นเดียวได้ซ้ำๆ กัน เนื่องจากน้ำลายของเพลี้ยจักจั่นช่วยป้องกันไม่ให้พืชปิดรอยเจาะ เมื่อเพลี้ยจักจั่นพบพืชที่เหมาะสมแล้ว เพลี้ยจักจั่นมักจะอยู่นิ่งๆ นานหลายสัปดาห์ โดยขับสารที่อุดมด้วยน้ำตาลที่เรียกว่า "น้ำหวาน" ออกมาขณะดูดกิน สารนี้จะกลายเป็นอาหารของมดและแมลงชนิดอื่นๆ ซึ่งมักจะตอบสนองด้วยการปกป้องเพลี้ยจักจั่นจากศัตรูเพื่อปกป้องแหล่งอาหาร

เพลี้ยจักจั่นตัวเมียปกป้องลูกของมันอย่างดุเดือด พวกมันวางไข่ไว้ที่ลำต้นของแหล่งอาหาร ต่างจากแมลงชนิดอื่นๆ ตรงที่พวกมันจะนั่งทับไข่เพื่อป้องกันตัวจากศัตรู พวกมันยังสร้างรูเล็กๆ บนลำต้นของพืชเพื่อให้ตัวอ่อนที่ฟักออกมาสามารถเข้าถึงอาหารได้อย่างง่ายดาย พวกเขาสื่อสารกันผ่านการสั่นสะเทือนที่ละเอียดอ่อน
เสียงฮัมเหล่านี้ไม่ได้เดินทางผ่านอากาศ แต่เดินทางผ่านพืช นักวิจัยสามารถบันทึกการสั่นสะเทือนของตั๊กแตนบางชนิดได้โดยใช้อุปกรณ์ที่มีความไวสูงหลายชนิด พวกเขาเชื่อว่าตั๊กแตนใช้การสั่นสะเทือนเหล่านี้เพื่อแจ้งเตือนซึ่งกันและกันถึงผู้ล่า ดึงดูดคู่ผสมพันธุ์ และส่งสัญญาณหาแหล่งอาหารที่เหมาะสม

Rex Cocroft นักชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยมิสซูรี ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับแมลงจักจั่นมาเป็นเวลาหลายสิบปี สามารถบันทึกเสียงร้องเกี้ยวพาราสีของแมลงบางชนิดและตัวอ่อนได้และเชื่อว่าการสื่อสารระหว่างแมลงจักจั่นกับแมลงจักจั่นนั้นซับซ้อนกว่าที่วิทยาศาสตร์เข้าใจกันในปัจจุบัน

Planet Raw - ภาพ