[ สุขใจ ดอท คอม บ้านหลังเล็กอันแสนอบอุ่น ] ธรรมะ พุทธประวัติ ฟังธรรม ดูหนัง ฟังเพลง เกมส์ เบาสมอง ดูดวง สุขภาพ สารพันความรู้
01 ตุลาคม 2565 13:01:26 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
  หน้าแรก   เวบบอร์ด   ช่วยเหลือ ห้องเกม ปฏิทิน Tags เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก ห้องสนทนา  
บุคคลทั่วไป, คุณถูกห้ามตั้งกระทู้หรือส่งข้อความส่วนตัวในฟอรั่มนี้
Fuck Advertise !!

หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เมื่อกาลเวลา ‘เปลี่ยน’ สิ่งต่างๆ ย่อมต้อง ‘แปลง’  (อ่าน 2202 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
เงาฝัน
สุขใจ คนพิเศษ
นักโพสท์ระดับ 15
*

คะแนนความดี: +58/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
Thailand Thailand

กระทู้: 7506


ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
เวบเบราเซอร์:
Firefox 2.0.0.20 Firefox 2.0.0.20


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: 10 มกราคม 2554 11:52:38 »




เมื่อกาลเวลา ‘เปลี่ยน’ สิ่งต่างๆ ย่อมต้อง ‘แปลง’
ไปตามกาล--นั่นคือกฎแห่งธรรมชาติ
 เขียนโดย จิรวุฒิ พงษ์โสภณ
ที่มา : พิมพ์ลงสารเพื่อนเสม ฉบับที่ 38

อย่างไรก็ตาม จากการทบทวนประสบการณ์ของตนเอง และจากการ
รับฟังประสบการณ์ของผู้อื่นหลายต่อหลายคน
ทำให้ผู้เขียนตั้งข้อสังเกตว่า ความทุกข์อันแสนสาหัสในชีวิตของมนุษย์ปุถุชน
อย่างเราๆ นั้น ส่วนหนึ่งมักมีสาเหตุมาจากความพยายาม ‘ยึดติด’ กับอะไรบางอย่าง

ซึ่ง ‘อะไรบางอย่าง’ ที่ว่านี้อาจแตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล เช่น
บางคนอาจยึดติดกับอำนาจ หน้าตา เงินทอง ความรอบรู้ บางคนก็ยึดติด
กับความงาม ความเยาว์วัย หรือบางคนก็ยึดติดกับความผูกพันหรือ
ความสัมพันธ์ดีๆ ที่มีต่อบุคคล
สถานที่ หรือสิ่งของ ฯลฯ
ซึ่งจะยึดติดมากหรือน้อยนั้นก็ตามแต่บุคคล บางคนอาจจะยึดติดกับหลายสิ่ง
ตามที่กล่าวมานี้ หรือบางคนก็อาจจะยึดติดสิ่งอื่นนอกเหนือจากนี้ก็ได้

ความทรงจำเบื้องลึกของผู้เขียนมันฟ้องว่าความทุกข์จากการยึดติดนั้นแสนเจ็บปวด
เนื่องเพราะเป็นความทุกข์ที่เกิดจากความต้องการหรือความคาดหวัง
ที่ฝืนธรรมชาติ บ่มเป็นความรู้สึกสับสน ขัดแย้ง และไม่อยากยอมรับ-

-ไม่อยากยอมรับเลยว่ากฎธรรมชาติในบรรทัดแรกนั้นเป็นความจริง

การเลิกรา ร่วงโรย พลัดพราก พังทลาย สูญเสีย ความตาย ฯลฯ
ทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นคำที่ฟังแล้วแสลงใจสิ้นดี
และคำทั้งหลายเหล่านี้จะยิ่งแสลงใจมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เมื่อ
ลืมตาขึ้นมาพบว่า มันเกิดขึ้นจริงตรงหน้านี้เอง...


เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ผู้เขียนเพิ่งได้ไปร่วมงานศพของเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งที่ต่างจังหวัด ซึ่งเราต่างก็เพิ่งเรียนจบ และเขาเองก็เพิ่งได้รับการบรรจุเป็นครูเพียงแค่สามเดือนเศษ

ถึงแม้จะเป็นระยะเวลาช่วงสั้นๆ แต่เขาก็ทำหน้าที่ของครูอย่างเต็มที่จนใครๆ ต่างก็ชื่นชมและเชื่อมั่นว่าเขาจะต้องเป็นครูที่มีอนาคตไกล ...แต่อนิจจัง ด้วยความไม่เที่ยงของชีวิต เช้าวันหนึ่งเขาก็จากไปอย่างสงบ ...สงบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และไม่มีสัญญาณใดๆ แจ้งเตือนถึงการจากไปของเขามาก่อนเลย

บรรยากาศแห่งความโศกเศร้าเข้าปกคลุมครอบครัวของเขา โดยเฉพาะทางคุณแม่ที่เสียใจกับการจากไปของลูกชายคนโตคนนี้อย่างมาก จนกระทั่งปรากฏเป็นอาการออกมาอย่างชัดเจนทั้งทางสีหน้า แววตา อากัปกริยา อีกทั้งน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาปานสายเลือด

...แต่ผู้ที่จากไปแล้ว ไม่ว่าเราจะร่ำไห้เพียงใด เขาก็คงไม่หวนกลับคืนมาได้, เหล่าผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่จึงต้องช่วยกันปลอบประโลม เตือนสติ และให้กำลังใจซึ่งกันและกัน เพื่อที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีคุณค่าต่อไป

การจากไปของเพื่อนในครั้งนี้สะท้อนถึงความเป็นจริงหลายประการ และทำให้ผู้เขียนได้ตระหนักถึงสิ่งสำคัญหลายสิ่ง โดยเฉพาะการเตรียมความพร้อมสำหรับความเปลี่ยนแปลงและการพลัดพราก

ธรรมดาชีวิตของเราทุกคนต่างก็ต้องประสบพบเจอกับการพลัดพรากเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เช่น กระเป๋าสตางค์หล่นหาย แจกันใบสุดที่รักตกแตก ไฟล์งานที่สำคัญถูกลบเพราะไวรัส ทะเลาะกับเพื่อนคนสำคัญ (หมายถึง การพลัดพรากทางความสัมพันธ์) หรือแม้กระทั่งการจากลาของบุคคลอันเป็นที่รัก--ไม่ว่าจากเป็น หรือจากตาย...

แต่หากจะกล่าวว่า การพลัดพรากไม่มีอยู่จริง น่าจะใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากกว่า เพราะแท้จริงแล้วเราทุกคนต่างก็เกิดมาตัวคนเดียว ไม่มีสิ่งใดติดตัวมาด้วย และไม่เคยมีสิ่งใดที่เป็น ‘ของของเรา’ เลย แม้แต่สรรพางค์ร่างกาย เราก็ยังควบคุมให้มันเป็นอย่างใจเราได้เสมอไปเสียเมื่อไหร่




Share this topic on AskShare this topic on DiggShare this topic on FacebookShare this topic on GoogleShare this topic on LiveShare this topic on RedditShare this topic on TwitterShare this topic on YahooShare this topic on Google buzz

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10 มกราคม 2554 20:21:35 โดย Mckaforce » บันทึกการเข้า
เงาฝัน
สุขใจ คนพิเศษ
นักโพสท์ระดับ 15
*

คะแนนความดี: +58/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
Thailand Thailand

กระทู้: 7506


ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
เวบเบราเซอร์:
Firefox 2.0.0.20 Firefox 2.0.0.20


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: 10 มกราคม 2554 11:55:38 »




เมื่อไม่มีสิ่งใดที่เป็นของเรา แล้วเราจะพลัดพรากจากสิ่งเหล่านั้นได้อย่างไร?

แท้จริงในยามที่เราเกิดมานั้นเรามีแต่ตัวเปล่า แต่ต่อมา
เราได้ถูกกล่อมเกลาและเรียนรู้มายาคติมาจากสิ่งแวดล้อมอีกที
ทำให้เข้าใจไปเองว่าสิ่งนี้เป็นของฉัน สิ่งนั้นเป็นของใคร 
แบ่งโลกเป็นส่วนๆ แบ่งแยกสรรพสิ่ง และแบ่งกรรมสิทธิ์กันไปเอง และจากนั้น
เราก็ได้นำคำว่า ‘ของฉัน’ มาพันธนาการสิ่งต่างๆ เอาไว้ - -

ยิ่งพันธนาการไว้เหนียวแน่นมากเท่าไหร่ เมื่อเวลาแห่งการดับสูญมาเยือน
ก็จะยิ่งทำให้เจ็บปวดใจมากขึ้นเท่านั้น, ยกตัวอย่างง่ายๆ คือ
สิ่งใดที่เราผูกพันมาก รักมาก เราก็จะยิ่งเอาอัตตาของตัวเองไปครอบไว้
และเมื่อถึงวาระแห่งการพลัดพราก เราจึงรู้สึกเจ็บปวดเสียใจอย่างมาก
เช่น รถสุดที่รักของฉันพัง สุนัขแสนรักของฉันตาย คนรักของฉันจากไป เป็นต้น

สังเกตหรือไม่ว่า ‘การยึดติด’ นั้นมักเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว
แม้แต่ตัวเราเองก็ยังไม่รู้ว่าเอาอัตตาไปผูกคล้องสิ่งอื่นไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
และสุดท้ายก็ต้องเป็นทุกข์
เมื่อสิ่งต่างๆ เหล่านั้นเปลี่ยนแปลงไป ไม่เหมือนเช่นที่แล้วมา


ด้วยความไม่รู้ตัว ความทุกข์จึงเข้ามาเยี่ยมเยือนอยู่บ่อยๆ
จนนับเป็นแขกจรขาประจำของเราเลยก็ว่าได้ กล่าวคือ ในยามที่มันเข้ามาเยือน
เราก็ได้แต่ปล่อยให้มันเข้ามาเกาะกุมและกัดกินหัวใจจนทุรนทุราย
รอให้มันจางหายและจากไป แล้วหลังจากนั้นพอเราเผลอ มันก็จะย้อนกลับ
เข้ามาเล่นงานเราอีก เป็นวงจรซ้ำไปมา

บางทีการที่เราจะหลุดพ้นจากวงจรนี้ได้ เราอาจจะต้องให้เวลากับการ ‘ทำความรู้จัก’ กับความทุกข์นั้นให้เพียงพอ โดยการตั้งสติเพื่อที่จะอยู่กับปัจจุบัน และตามดูความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้นในยามที่ความทุกข์เข้ามา  ดูว่ามีสัญญาณใดบ้างที่ทำให้เกิดความทุกข์ เช่น รู้ทันว่าตนเองยึดติดกับอะไรอยู่ รู้ทันว่าอารมณ์ไหนที่จะเป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ และรู้ทันว่าวิธีการคิดรูปแบบใดของตนที่เป็นสาเหตุแห่งทุกข์ เป็นต้น  เมื่อเรารู้จักหน้าค่าตาของสัญญาณเหล่านี้แล้ว ต่อไปย่อมเป็นโอกาสเลือกสำหรับเราว่าจะป้องกันหรือต้อนรับความทุกข์ที่เข้ามาเยือนบ้าน (หมายถึง ชีวิต) ของเราอย่างไร และจะปรุงแต่งความทุกข์ต่อให้มันยืดยาวออกไปอีกหรือไม่

การฝึกฝนความรู้เนื้อรู้ตัวในตนเอง เป็นการช่วยให้เราอยู่ในสภาวะที่พร้อมเผชิญกับความเป็นจริง และสามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงทั้งหลายได้,   แม้ว่าอาจไม่ถึงกับขจัดปัดเป่าทุกข์ให้เราได้จนหมดสิ้น แต่อย่างน้อยเชื่อว่าการรู้เนื้อรู้ตัวจะทำให้เรารู้ทันความทุกข์มากขึ้น และช่วยให้ไม่จมอยู่กับความทุกข์นานจนเกินไป

...

สุดท้ายนี้ อาจต้องขออนุญาตกล่าวคำเตือนสติสักนิดว่า

อย่าปล่อยให้ตนเป็นทุกข์จากความเปลี่ยนแปลงนักเลย เพราะ
ความเปลี่ยนแปลงนั้น เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา


นับจากที่คุณไล่สายตามาจากบรรทัดแรกมาจนถึงบรรทัดนี้,
ทั้งโลกภายนอกและโลกภายในของคุณต่างก็เกิดความเปลี่ยนแปลงไปแล้ว มิใช่หรือ?




http://www.semsikkha.org/sem/articles/1-/448-the-time.html
Pics by : Google
อกาลิโกโฮม * ใต้ร่มธรรมดอทเน็ต
อนุโมทนาสาธุที่มาทั้งหมดมากมายค่ะ
บันทึกการเข้า
หมีงงในพงหญ้า
ยืนงงในดงตีน
ผู้ก่อตั้งเวบฯ
นักโพสท์ระดับ 15
*

คะแนนความดี: +62/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
United Kingdom United Kingdom

กระทู้: 7855


• Big Bear •

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
เวบเบราเซอร์:
Chrome 2.0.157.2 Chrome 2.0.157.2


ไม่มี ไม่ใช้ ไม่รู้
ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #2 เมื่อ: 10 มกราคม 2554 20:20:29 »

อ้างถึง

เมื่อกาลเวลา ‘เปลี่ยน’ สิ่งต่างๆ ย่อมต้


หัวข้อกระทู้ขาด แก้ไขให้แล้วครับ
บันทึกการเข้า

B l a c k B e a r : T h e D i a r y
คำค้น: ทุกข์ เพราะไปผุกพัน กับสิ่งที่ บังคับบัญชาไม่ได้ 
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความได้
BBCode เปิดใช้งาน
Smilies เปิดใช้งาน
[img] เปิดใช้งาน
HTML เปิดใช้งาน


หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้
หัวข้อ เริ่มโดย ตอบ อ่าน กระทู้ล่าสุด
พระราชมงคลญาณ (เปลี่ยน ปณีโต) วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร จ.สมุทรปราการ
ประวัติพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ในยุคปัจจุบัน
ใบบุญ 0 616 กระทู้ล่าสุด 11 ธันวาคม 2561 15:32:21
โดย ใบบุญ
สิ่งต่างๆ ในโลกนี้เสื่อมหมดแม้แต่ร่างกายของเรา : พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
สมถภาวนา - อภิญญาจิต
Maintenence 0 687 กระทู้ล่าสุด 14 สิงหาคม 2562 09:03:07
โดย Maintenence
ยำขี้เหล็ก (แปลง) หรือ “แสร้งว่าขมไก่”
สุขใจ ไปรษณีย์
ใบบุญ 0 743 กระทู้ล่าสุด 02 มกราคม 2563 15:52:53
โดย ใบบุญ
พลิกปมเหตุมรณกรรม ท่านผู้หญิง เปลี่ยน (แม่ครัวหัวป่าก์) ที่ลึกลับ-น่าสงสัย!?
สุขใจ ห้องสมุด
ใบบุญ 0 366 กระทู้ล่าสุด 20 มกราคม 2565 10:37:52
โดย ใบบุญ
Powered by MySQL Powered by PHP
Bookmark and Share

www.SookJai.com Created By Mckaforce | Sookjai.com Sitemap | CopyRight All Rights Reserved
Mckaforce Group | Sookjai Group
Best viewed with IE 7.0 , Chrome , Opera , Firefox 3.5
Compatible All OS , Resolution 1024 x 768 Or Higher
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.295 วินาที กับ 33 คำสั่ง

Google visited last this page 06 กันยายน 2565 00:19:51