[ สุขใจ ดอท คอม บ้านหลังเล็กอันแสนอบอุ่น ] ธรรมะ พุทธประวัติ ฟังธรรม ดูหนัง ฟังเพลง เกมส์ เบาสมอง ดูดวง สุขภาพ สารพันความรู้
24 พฤษภาคม 2565 10:20:57 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
  หน้าแรก   เวบบอร์ด   ช่วยเหลือ ห้องเกม ปฏิทิน Tags เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก ห้องสนทนา  
บุคคลทั่วไป, คุณถูกห้ามตั้งกระทู้หรือส่งข้อความส่วนตัวในฟอรั่มนี้
Fuck Advertise !!

หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) : ภิกษุต้อง “ไม่มีใจ”  (อ่าน 1180 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
มดเอ๊ก
สุขใจ คนพิเศษ
นักโพสท์ระดับ 14
*

คะแนนความดี: +8/-1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

Thailand Thailand

กระทู้: 4640


ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
เวบเบราเซอร์:
Chrome 50.0.2661.273 Chrome 50.0.2661.273


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2559 06:08:17 »




ภิกษุต้อง “ไม่มีใจ”

พระถังซัมจั๋งและสานุศิษย์เดินทางเรื่อยมาจนถึงเขตแดนเมืองปี๊เบียก๊ก (เมืองภิกษุ) แต่ขณะนั้นชาวเมืองได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเซี้ยวจื๊อก๊ก เพราะเหตุที่พระราชาได้สนมเอก ธิดาของปีศาจแปลงร่างมา เป็นเต้าหยินเชียงก๊ก (มิจฉาอาชีโว) พระราชาทรงหลงใหลในเมถุนด้วยนางสนมเอก บำเรอจนซูบผอมเกิดโรคร้ายขึ้น
 
เฒ่าเชียงก๊กจึงบอกยาที่ต้องใช้น้ำกระสายที่ทำจากตับเด็ก ๑,๑๑๑ ตับ ทั้งนี้ปีศาจจะกินตับเด็ก ประชาชนต้องถูกบังคับให้นำบุตรธิดามาใส่กรงห่าน ตั้งไว้หน้าบ้านเพื่อรอเวลาฆ่าเอาตับ
 
ฝ่ายพระถังซัมจั๋งทราบความทุกข์ยากของชาวเมืองแล้วเวทนาสงสารเด็กยิ่งนัก จึงขอร้องให้เห้งเจียช่วยเหลือ เห้งเจียจึงบันดาลให้มีลมพัด มาหอบกรงห่านที่บรรจุเด็กเหล่านั้นไปซ่อนไว้ในป่า แล้วพระถังซัมจั๋งพร้อมทั้งสานุศิษย์ เข้าเฝ้าพระราชาเพื่อขอประทับตราหนังสือผ่านเมือง
 
ในขณะนั้นเฒ่าเชียงก๊กปีศาจเห็นพระถังซัมจั๋งเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนาก็กล่าวคำสบประมาทคำสอนของพระพุทธเจ้าต่างๆนานา แล้วแสร้งเท็จทูลพระราชาว่า หากใช้หัวใจดำของพระถังซัมจั๋งเป็นน้ำกระสายยาแทนตับเด็กแล้วอายุจะยืนนับหมื่นปี พระราชาทรงยินดียิ่งนักที่จะได้อายุขนาดนั้น จึงกล่าวขอหัวใจจาก พระถังซัมจั๋ง
 
ฝ่ายเห้งเจีย เห็นมิเป็นการจึงร่ายมนต์จำแลงตนเองเป็นพระถังซัมจั๋ง แล้วกำบังร่างพระถังซัมจั๋งให้เป็นเห้งเจีย พระถังซัมจั๋งเก๊แสดงความยินดี ที่จะสละหัวใจดำให้แก่พระราชา พระถังซัมจั๋งจำแลงใช้มือฉีกหน้าอกแหวกให้ทุกคนในที่นั้นดู แต่หามีหัวใจที่ปีศาจต้องการทำกระสายยาไม่ เพราะว่า เห้งเจียนั้นไม่มีใจ
 
เมื่อเห้งเจียแหวกอกให้ดูแล้ว กลับกลายจากร่างพระถังซัมจั๋งมาสู่ร่างเห้งเจีย แล้วชักตะบองวิเศษออกไล่ฆ่าปีศาจเชียงก๊ก ปีศาจเชียงก๊กรุดหนี ไปซ่อนตัวที่ถ้ำเชงฮั้วต๋องที่มีห้วยน้ำใสสะอาด มีดงสน (ความสุขที่เป็นกิเลส)
 
เห้งเจียกับโป้ยก่ายเหาะตามปีศาจมาหมายจะฆ่าเสียให้ตาย เห้งเจียค้นพบประตูกลแล้วประตูถ้ำก็เปิด เห้งเจียมองเห็นเฒ่าเชียงก๊กกำลังนั่งกอดธิดาสาวอยู่ จึงเข้าสู้รบกันโกลาหล ในขณะนั้นโป้ยก่ายเอาคราดเก้าซี่สับต้นสนใหญ่ที่เหลือมีโลหิตคนไหลออกมา โป้ยก่ายพูดขึ้นว่า “ต้นสนนั้นนานปีเข้า มักกลายเป็นปีศาจ”
 
ฝ่ายเห้งเจียสู้รบกับเชียงก๊ก ครั้นพอได้โอกาสใช้ตะบองทุบธิดาสาว ของปีศาจเสียแหลกเหลว ร่างกลับกลายเป็นเสือปลาขาว(มิจฉาอาชีโว)
 
ในขณะจวนเจียนที่เห้งเจียจะฆ่าปีศาจเฒ่าเชียงก๊กนั่นเอง เทพเจ้าประจำดาวน่ำก๊กลิ๊วแชได้เหาะมาทันร้องขอชีวิตไว้ เพราะว่าปีศาจกวางขาว (สัมมาอาชีโว) พาหนะของตน เห้งเจียไว้ชีวิตกวางขาว  แล้วชวนโป้ยก่ายเหาะกลับเมืองปี๊เปียก๊ก แล้วนำเด็กที่ซ่อนไว้ในป่ามาคืนบิดามารดา พระราชาก็หายประชวร ชาวเมืองต่างสักการะแด่คณะไปไซทียิ่งนัก ศิษย์และอาจารย์ถวายบังคมลาพระราชาออกเดินทางมุ่งหน้าไปไซทีต่อไป
 
(เมืองปี๊เบียก๊ก = เมืองภิกษุเปรียบเสมือนอารามที่มีผู้บวชพระอาศัยอยู่ แต่การเป็นพระนั้นเพียงเพื่อเป็นการยังชีพ ถือเป็นมิจฉาอาชีโว อาชีพผิด อาชีพชั่ว สักแต่เพียงมีจีวรคลุมกายเพื่อแสวงหาประโยชน์ หาความสุขจากกิเลส ตบตาคนทั่วไป โดยเฉพาะการหลอกลวงเด็กเล็กให้หลงเชื่อว่าเป็นภิกษุ
 
“ต้นสนนั้นนานปีเข้า มักกลายเป็นปีศาจ” เปรียบดังผู้บวชที่บวชนานเข้ากลายสภาพ เพื่อการยังชีพ ลืมเลือนตนเองว่าเป็นผู้บวชเรียน เผยแผ่ธรรมคำสอนของพระศาสดา
 
"ภิกษุไม่มีใจ"  หมายถึง ภิกษุผู้มีปัญญาที่แท้จริง ย่อมไม่มีใจที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ)




จาก http://www.khuncharn.com/skills?start=28

อีกอัน ไซอิ๋ว ฉบับ อาจารย์ เขมานันทะ http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=maekai&month=10-07-2008&group=15&gblog=1

ลิ้ง สำรอง http://www.tairomdham.net/index.php/topic,11947.0.html

Share this topic on AskShare this topic on DiggShare this topic on FacebookShare this topic on GoogleShare this topic on LiveShare this topic on RedditShare this topic on TwitterShare this topic on YahooShare this topic on Google buzz

บันทึกการเข้า

ทิ นัง มิไฮ นัง มิจะนัง ทิกุนัง แปลว่า
ที่นั่ง มีให้นั่ง มึงจะนั่ง ที่กูนั่ง ทิ้งไว้เป็น
ปริศนาธรรม นะตะเอง
คำค้น:
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความได้
BBCode เปิดใช้งาน
Smilies เปิดใช้งาน
[img] เปิดใช้งาน
HTML เปิดใช้งาน


หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้
หัวข้อ เริ่มโดย ตอบ อ่าน กระทู้ล่าสุด
ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) อารัมภบท
เอกสารธรรม
มดเอ๊ก 0 1119 กระทู้ล่าสุด 21 พฤศจิกายน 2559 15:17:56
โดย มดเอ๊ก
ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) : พรานป่าช่วยให้พบศิษย์เอก
เอกสารธรรม
มดเอ๊ก 0 906 กระทู้ล่าสุด 21 พฤศจิกายน 2559 15:21:20
โดย มดเอ๊ก
ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) : ศีลที่เกิดจากปัญญา
เอกสารธรรม
มดเอ๊ก 0 1006 กระทู้ล่าสุด 21 พฤศจิกายน 2559 15:27:39
โดย มดเอ๊ก
ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) : มหาปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร
เอกสารธรรม
มดเอ๊ก 0 1002 กระทู้ล่าสุด 21 พฤศจิกายน 2559 15:29:18
โดย มดเอ๊ก
ไซอิ๋ว (ฉบับเดินทางสู่พุทธภาวะ) : อนันตริกะสมาธิที่เกิดจากปัญญา
เอกสารธรรม
มดเอ๊ก 0 1001 กระทู้ล่าสุด 21 พฤศจิกายน 2559 15:32:32
โดย มดเอ๊ก
Powered by MySQL Powered by PHP
Bookmark and Share

www.SookJai.com Created By Mckaforce | Sookjai.com Sitemap | CopyRight All Rights Reserved
Mckaforce Group | Sookjai Group
Best viewed with IE 7.0 , Chrome , Opera , Firefox 3.5
Compatible All OS , Resolution 1024 x 768 Or Higher
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.565 วินาที กับ 33 คำสั่ง

Google visited last this page 04 เมษายน 2565 23:19:30