พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๙ พาหิยชาดก : หญิงสาวกับพระราชา

พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ เรื่องที่ ๒๓๙ พาหิยชาดก
หญิงสาวกับพระราชา

ครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติในกรุงพาราณสี มีอำมาตย์ซึ่งคอยรับใช้พระองค์อยู่ ๑ คน
เช้าวันหนึ่ง พระเจ้าพรหมทัตทรงยืนมองต้นไม้ในอุทยานที่เพิ่งรับสั่งให้คนสวนเอามาปลูกใหม่ เหลือบไปเห็นหญิงชาวบ้าน รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์เดินผ่านมา นางเกิดปวดท้องถ่ายอุจจาระ นางอั้นไม่อยู่จึงหาพุ่มไม้แถวๆ นั้น ถือโอกาสถ่ายอุจจาระและเอาผ้านุ่งมาคลุมหัวปิดบังความอาย
พระองค์จึงตรัสว่า “นางผู้นี้มาถ่ายอุจจาระตรงอุทยาน ยังรู้จักอาย เอาผ้านุ่งปิดบังร่างกาย พอเสร็จกิจนางก็รีบไป นางคงเป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์ บุตรที่เกิดจากนางคงเป็นคนมีบุญวาสนาเป็นแน่”
พระองค์ก็มีความพอพระทัยในนางนั้น จึงให้อำมาตย์พานางมาเข้าเฝ้าและจัดงานอภิเษกสมรส พระราชทานตำแหน่งมเหสีแก่นาง
ในกาลต่อมา เมื่อนางเข้ามาอยู่ในวังได้ไม่นาน นางเป็นที่โปรดปรานของพระราชา ได้รับการยอมรับจากทุกคน กาลเวลาผ่านไปได้ ๒ ปี นางตั้งครรภ์ ประสูติพระโอรสออกมาเป็นเด็กที่ฉลาด สุขภาพแข็งแรง จนเติบใหญ่เป็นพระราชาที่ยิ่งใหญ่
อำมาตย์ทูลกับพระราชาว่า “ศิลปะในโลกนี้มีมากมาย ล้วนแล้วแต่ควรแก่การศึกษา คนหมู่มากมักชอบใจในศิลปะนั้น แม้หญิงอ้วนมีรูปร่างน่าเกลียดยังทำให้พระราชาสนใจได้”

ธรรมนิทานชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“ปรารถนาความสำเร็จ พึงศึกษาศิลปวิทยา ”

พุทธศาสนสุภาษิตประจำเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
สาธุ โข สิปฺปกํ นาม อปิ ยาทิสิกีทิสํ ฯ
ขึ้นชื่อว่าศิลปวิทยา ไม่ว่าอย่างไหน ๆ ให้ประโยชน์ได้ทั้งนั้น (๒๗/๑๐๗)

คัดจาก : หนังสือ พระเจ้า ๕๐๐ ชาติ ฉบับสมบูรณ์ / จัดพิมพ์เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยสถาบันบันลือธรรม