ระบำเลกอง (Legong Dance) ประเพณีอันลึกซึ้งของบาหลีผ่านการร่ายรำที่วิจิตรบรรจง

ระบำเลกอง (Legong Dance)

ระบำเลกอง (légong) เป็นรูปแบบการเต้นรำที่ประณีตวิจิตรบรรจงของชาวบาหลี เป็นหนึ่งในศิลปะการแสดงในราชสำนักบาหลี (อินโดนีเซีย) ที่งดงามที่สุด ระบำนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในศิลปะการแสดงคลาสสิกที่สำคัญที่สุดของเกาะ โดดเด่นด้วยท่าทางที่ต้องใช้พละกำลังสูงและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ซึ่งต้องอาศัยความยืดหยุ่นอย่างมากจากนักแสดงหญิงส่วนใหญ่ที่อายุน้อย การแสดงคลาสสิกนี้แสดงให้เห็นถึงความคล่องแคล่วของนักเต้นที่เคลื่อนไหวอย่างมีชีวิตชีวาไปพร้อมกับการบรรเลงดนตรีสดจากวงออร์เคสตรากาเมลัน

ลักษณะเด่นของระบำเลกอง คือการเคลื่อนไหวของนิ้วมือที่ซับซ้อน การใช้เท้าที่ยุ่งยาก และท่าทางและการแสดงออกทางสีหน้าที่สื่ออารมณ์ได้ดี

เลกองน่าจะมีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ ๑๙ ในฐานะการแสดงเพื่อความบันเทิงของราชวงศ์ ตำนานเล่าว่าเจ้าชายแห่งสุคาวาติประชวรและฝันเห็นหญิงสาวสองคนเต้นรำประกอบดนตรีกาเมลันอย่างชัดเจน เมื่อพระองค์หายดีแล้ว จึงจัดการให้มีการแสดงเต้นรำเช่นนั้นขึ้นจริง บางคนเชื่อว่าเลกองมีต้นกำเนิดมาจากพิธีสังยังเดดารีซึ่งเป็นพิธีที่เกี่ยวข้องกับการเข้าสิงร่างเด็กหญิงสองคนโดยสมัครใจโดยวิญญาณผู้เมตตา เลกองยังมีการแสดงในงานเทศกาลสาธารณะด้วย มีการนำการแสดงละครรำเลกองบางส่วนมาแสดงให้นักท่องเที่ยวชม

ตามธรรมเนียมแล้ว นักเต้นเลกองจะเป็นเด็กหญิงที่ยังไม่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ พวกเธอเริ่มฝึกฝนอย่างเข้มงวดเมื่ออายุประมาณ ๕ ขวบ นักเต้นเหล่านี้ได้รับการยกย่องอย่างสูงในสังคม และมักจะได้แต่งงานกับบุคคลในราชวงศ์หรือพ่อค้าผู้มั่งคั่ง พวกเธอมักจะหยุดเต้นหลังจากแต่งงาน อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน นักเต้นในอินโดนีเซียอาจมีอายุทุกช่วงวัย และยังมีการบันทึกการแสดงของผู้ชายที่แต่งกายเป็นผู้หญิงอีกด้วย

เลกองแบบดั้งเดิมนำเสนอเรื่องราวพื้นบ้านหลายเรื่อง เรื่องที่พบได้บ่อยที่สุดคือเรื่องราวของกษัตริย์ลาเซมแห่งชวาตะวันออก จากมาลาท ซึ่งเป็นรวมเรื่องรักวีรบุรุษ กษัตริย์ลาเซมทรงทำสงครามกับกษัตริย์อีกพระองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นพระบิดา (หรือพระเชษฐา) ของเจ้าหญิงรังเกสารี กษัตริย์ลาเซมทรงต้องการแต่งงานกับเจ้าหญิง แต่เจ้าหญิงเกลียดชังพระองค์และพยายามหนี เมื่อหลงทางในป่า เจ้าหญิงถูกกษัตริย์ลาเซมจับตัวได้และขังไว้ จากนั้นจึงออกไปโจมตีครอบครัวของเจ้าหญิงเป็นครั้งสุดท้าย แต่ถูกอีกาตัวมหึมาโจมตี ซึ่งเป็นลางบอกเหตุถึงความตายของพระองค์

การแสดงละครนั้นใช้รูปแบบการแสดงท่าทางที่ประณีตและมีสไตล์ นักแสดงเด็กหญิงสองคนจะมีนักเต้นคนที่สามที่เรียกว่าคอนดองหรือผู้ติดตามคอยช่วยเหลือ เธอจะจัดฉาก มอบพัดให้แก่นักเต้น และต่อมาก็รับบทเป็นอีกา