เมสซิเยร์ 56

เมสซิเยร์ 56

เมสซิเยร์ 56

กระจุกดาวเม สซิเยร์ 56 (หรือที่รู้จักกันในชื่อ M56 หรือ NGC 6779 ) เป็นกระจุกดาวทรงกลมในกลุ่มดาวพิณ ค้นพบโดยชาร์ลส์ เมสซิเยร์ในปี 1779 ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างดาวอัลบิเรโอ (เบตา (β) ไซก์นี) และดาวซูลาฟัต (แกมมา (γ) ไลเร) ในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ดีการค้นหากระจุกดาวนี้ด้วยกล้องส่องทางไกลขนาดใหญ่ (50–80 มม.) นั้นค่อนข้างยาก เนื่องจากปรากฏเป็นดาวที่ค่อนข้างพร่ามัว สามารถมองเห็นกระจุกดาวนี้ได้โดยใช้กล้องโทรทรรศน์ที่มีขนาดรูรับแสง 8 นิ้ว (20 ซม.) หรือใหญ่กว่า

M56 อยู่ห่างจากโลกประมาณ 32,900 ปีแสง และมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 84 ปีแสง โดยมีมวล 230,000 เท่าของมวลของดวงอาทิตย์ (M ☉) อยู่ห่างจากศูนย์กลางกาแล็กซี ประมาณ 31–32 กิโลปีแสง (9.5–9.8 กิโลพาร์เซก) และอยู่เหนือ ระนาบกาแล็กซี 4.8 กิโลปีแสง (1.5 กิโลพาร์เซก) กระจุกดาวนี้มีอายุโดยประมาณ 13.70 พันล้านปี และโคจรย้อนกลับผ่านทางช้างเผือก คุณสมบัติของกระจุกดาวนี้บ่งชี้ว่าอาจเกิดขึ้นระหว่างการรวมตัวของกาแล็กซีแคระซึ่ง Omega Centauriเป็นแกนกลางที่เหลืออยู่ สำหรับเม สซิเยร์ 56 ความอุดมสมบูรณ์ของธาตุอื่นที่ไม่ใช่ไฮโดรเจนและฮีเลียม ซึ่งนักดาราศาสตร์เรียกว่าความเป็นโลหะมีค่าต่ำมากที่ [Fe/H] = –2.00 dex ซึ่งเท่ากับ1/100ของความอุดมสมบูรณ์ในดวงอาทิตย์

ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดใน M56 มีความสว่างระดับ 13 ในขณะที่มี ดาวแปรแสงที่รู้จักเพียงประมาณ 12 ดวงเช่น V6 (ดาว RV Tauri ; คาบ: 90 วัน) หรือ V1 (ดาว แปรแสงเซเฟอิด : 1,510 วัน); ดาวแปรแสงอื่นๆ ได้แก่ V2 (ไม่สม่ำเสมอ) และ V3 (กึ่งสม่ำเสมอ) ในปี 2000 มีการระบุการปล่อยรังสีเอกซ์แบบกระจายเบื้องต้นที่มาจากบริเวณใกล้เคียงกระจุกดาว ซึ่งน่าจะเป็นตัวกลางระหว่างดาวฤกษ์ที่ได้รับความร้อนจากการเคลื่อนที่ของกระจุกดาวผ่านรัศมีกาแล็กซี ความเร็วสัมพัทธ์ของกระจุกดาวอยู่ที่ประมาณ 177 กม./ วินาทีซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ตัวกลางที่ตามมามีอุณหภูมิถึง 940,000 เคลวิน

M56 เป็นส่วนหนึ่งของ Gaia Sausage ซึ่งเป็นซากที่สันนิษฐานว่าเกิดจากกาแล็กซีแคระที่รวมตัวกัน